Vakantie

Safari in Kenia, een verslag

Kenia, Safari Kenia, afrika

Waarom ik nu een Safari in Kenia heb gedaan (laatste 2 weken van 2010)? Toen ik vorig jaar in januari van Aruba terug thuis kwam wist ik één ding. Geen betere vakantie dan in putje winter naar de zon te trekken.

Daarom trok ik begin November naar de plaatselijke Jetaircenter. Ik droom al jaren om een safari te doen en vond dat het dit jaar wel eens tijd was om die droom naar realiteit om te zetten. Traditioneel is de periode September-december erg stresserend voor me op het werk en als kers op de stresstaart nam ik nog een bedrijf over, 4 dagen voor mijn vertrek. Jawel, de zon was welkom tijdens de ijzige sneeuwachtige tijd in België.

Door de hevige sneeuwval was het tot op het uur van vertrek te Zaventem spannend aangezien er heel veel vluchten werden geannuleerd. Duizenden mensen hebben immers al 2 nachten overnacht in de transitzone van Zaventem. En ja, ook ik moest eraan geloven want de vlucht had 7 uur vertraging maar om 4u s’ochtends, nadat Minister van mobiliteit Etienne Schouppe toch nachtvluchten had toegelaten, konden we vertrekken. Op het vliegtuig zat ik al naast een sympathiek koppel waaruit blijkt dat hun zoon veel overeenkomsten heeft, toch wat beestjes betreft. Heeft ook een Engelse Bulldog en een Franse Bulldog. Aangekomen in Mombasa was het nog een uur aanschuiven voor de Visum en was er meteen al sprake van hete temperaturen. Tijdens het wachten voor de visum liet ‘den electriek’ het op de luchthaven van Mombasa al twee keer afweten.

Onze chauffeur, Ali wachtte ons op en we begonnen aan een 3u durende rit richting onze Lodge. Elke nacht slapen we in een andere lodge want het was immers een doorreis door de mooiste parken gespreid over het land. Van zodra we de luchthaven verlaten valt me op dat de tijd hier heeft stilgestaan. Armoede, immense armoede heerst hier. Vrij druk langs de baan. De rijkeren kunnen een ezelkar betalen en de anderen doen het te voet, met of zonder schoenen. In kleren die beslist al meer dan een maand niet werden gewassen. Kippen, geiten,… ze worden allemaal verkocht langs de baan. Soms ook betere dingen zoals in stukken gesneden mango’s, suikerriet, flesjes water,… Wat hier luxe lijkt zouden mensen weggooien in België. 1 verharde weg. Geen stromend water en geen electriciteit. Dat is de dagelijkse realiteit voor de meerderheid van de Kenianen. In de middle of nowhere zie je dan heel wat mensen met gigantische bidons water of brandhout sleuren op afstanden dat je je afvraagt of het wel fysisch kan. Ik zal er aan denken als ik nog eens het knopje van de kookplaat induw of een kraan in bad thuis opendraai. En de golfplaathuisjes zoals je soms op National Geographic ziet zijn hier echt geen rariteit, ja zelfs luxe voor sommige Kenianen. Zij leven dan in een gelijkaardig huis zoals m’n favoriete clochard op de afrit van Ukkel: takje met plastiekzeil over. Bij ons een clochard en hier normaal.

Na zo’n 200 km waarvan het laatste deel over heel ruwe wegen komen we aan in de Lodge… Het mooiste gebouw van de afgelopen 200Km. Vergelijk het als een 3 sterren hotel maar dan in Afrikaanse stijl. 4 zwarten staan klaar om voor 100 rijkelijke shillings (ofwel 1 euro) je bagage naar je kamer te brengen. Ik werp een blik in de tuin en zie meteen een waterbock, 10 meter van de omheining een kleine olifant. Dat is pas een welkomst. Ik had schrik voor het eten maar dat was voortreffelijk, overal trouwens in de Westerse hotels.

Ik ga hier niet een detail geven van elk safaripark maar dagelijks staan dus enkele game drives op het programma. En wat ik allemaal zag en fotografeerde? Amazing gewoon. Kuddes olifanten, de mooiste vogels, mooie impala’s, in de verte krokodillen, grappige wrattenzwijntjes (Pumba in de Lion King), arends, nijlpaarden in de nabijheid, vele neushoorns, tientallen giraffen, buffels, zebra’s, gnoe’s en zelfs leeuwen en de zeldzame luipaarden mocht ik aantreffen. Dat onder een zon waar bijna elke foto er eentje is voor één of ander fotomagazine. Ik plaats enkele van mijn foto’s onder dit artikel. Ook de Kilimanjaro mocht ik aanschouwen.

dd

En hier een foto waarbij je de Kilimanjaro boven de wolken ziet uitsteken.

Op een bepaald moment rijden we door Nairobi (Nairobbery als bijnaam), de hoofdstad. Aan een trage rotonde gooit plots een zwarte zich voor de auto en wil niet weg, rechts komt er nog een zwarte keihard tegen de zijkant van de wagen kloppen (afleidingsmanoeuver) terwijl links nog een andere zwarte met z’n grijpgrage handjes door de ruit een sjakosj wil ontvreemden. Net op tijd gezien en we konden dit verhinderen. De chauffeur reed snel door. In Kenia worden dieven ter plaatse door de politie doodgeschoten, als ze het zien. Dat was geluk hebben. We komen dan toe in een prachtige lodge.

Oh ja, tussen de vrouwen heb je ook hele mooitjes tussen. Zeker als ze gekleed zijn in een sexy kerstmankleedje zoals je in sommige hotelrecepties hebt .

Op kerstavond besluit ik krokodil te eten. Ik had het nog nooit gegeten en je moet in je leven toch zoveel mogelijk hebben gedaan. In de kerststemming was ik toch niet. Daar zijn de kerstliedjes gerust de oorzaak van. Kerstliedjes zijn geen kerstliedjes als het niet vriest, er geen haard is, binnen lekker warm is en je nog een dikke trui aanhebt. Glühwein hoort erbij. Jingle Bells op een terras aan een zwembad waar je moet opletten dat je je niet verbrandt, met een cocktail voor je en in sandalen… Neen, leuk geprobeerd maar Kerstmis is anders. Wil je je in de Afrikaanse sfeer bevinden tijdens kerstmis om te weten hoe het is? Ga op een zonnige dag in juli naar de belgische kust, gooi je op zo’n verhuurde strandzetel en zet je iPod op met je kerstsongs… Jaa, dat bedoel ik!

Terug naar de krokodil. De smaak kan je vergelijken alsof je scampi’s, beetje kippewit en kikkerbilletjes in een blender steekt. Bijlange niet slecht.

En dan na de mooie safari’s namen we een binnenlandse vlucht naar Malindi voor een welverdiende strandvakantie in een all-in. Overdag 31°C en s’nachts koelt het af tot 26°C. Vlak aan de indische oceaan die echter veel warmer is dan het zwembadwater. Veel bijzonders kan ik er niet over zeggen. Een typische resort. Alles heb je er om verder te ontstressen en te doen waar je zin in hebt.

Alleen over het strand wandelen is niet zo aan te raden. Komen ze letterlijk met 8 zwarten rond jou staan om je een excursie aan te praten, je te lokken naar souvenirwinkeltjes maar de meesten wouden me zonder schroom Bang (Cannabis) aansmeren of waarom niet enkele uurtjes met hun zus door te brengen. Zelfs met een vrouw aan m’n zijde hielden ze zich niet in voor hun verkooppraatjes.

Door de hoge criminaliteit in Malindi was er toch één zwarterik op dat strand die ik aanstelde als m’n plaatselijke man die alles voor me regelde: taxi’s, spullen (fanta voor op kamer, sigaretten,…), me rondtoeren door Malindi. Dorpjes ernaast bezoeken en bovenal verhinderen dat andere zwarterikken me verder zouden lastigvallen of beroven als ik wandel. Of zelfs dingen voor me kopen waardoor ik het aan de locale prijs krijg in plaats van Westerse touristenprijzen. Ik gaf er hem vrijwillig 10 euro per dag voor en aan z’n blik telkens te zien leek het alsof hij rijkelijk werd beloond. En dat kan ik geloven. Op die week verdiende hij aan mij het gemiddelde Keniaanse maandloon. Overbodige luxe is het zeker niet zo’n zwarte die je volgt. Anderen in het hotel deden dat niet en sommigen werden beroofd. Dus één tip voor wie naar zulke landen gaat. Raak bevriend met 1 zwarte, geef hem de eerste keer wat meer fooi en vertel hem op welke dag je vertrekt (lieg misschien een dag of 2 dat hij je de laatste dag niet berooft). Zeg hem dat je wil dat hij tijdens je verlof je persoonlijke assistant wordt.
Beslist een aanrader: Safari in Kenia en beach vakantie in Mombasa of Malindi.

| Comments (1)